Grenzen aangeven, aan welk dier dan ook, is iets wat rust geeft. Zowel voor jezelf als voor je dier. De structuur en duidelijkheid die grenzen geven, zorgen er voor dat alle partijen weten waar ze aan toe zijn. Consequent zijn is daarbij een belangrijke factor.

Instinct

Dieren reageren nu eenmaal instinctmatig op allerlei prikkels. Daar waar geen grenzen aan dit reactieve gedrag worden aangegeven, kan het dier aangeleerd gedrag gaan vertonen als het resultaat als positief voor het dier wordt ervaren. Bijvoorbeeld het schrapen van het paard om een snoepje of het blaffen van de hond om aandacht. Dit gedrag kan echter als negatief door jezelf of omstanders worden ervaren en worden bestempeld als lastig of vervelend gedrag. Terwijl het dier slechts opnieuw de beloning wil die het daarvoor ook kreeg met dat gedrag. Als dit gedrag als negatief wordt ervaren, kan er een vicieuze cirkel ontstaan voor mens en dier. Waarbij het ontstane gedrag van het dier weer negatief van invloed is op hoe mensen vervolgens op het dier reageren.

Rust

Zo kreeg ik onlangs te maken met een jonge hond die meerdere keren per nacht de vrouw wakker maakte door te piepen/blaffen en de poot op het gezicht van de vrouw te zetten. Als pup kan het zijn dat de hond zijn behoeften wil doen. Met 10 maanden zou dit in principe tot het verleden kunnen behoren. De vrouw ging er echter nog steeds 2-3x per nacht uit en als de hond dan had geplast kreeg het een brokje. Reden genoeg dus voor de hond om dit gedrag in stand te houden. Door het negeren van dit gedrag, met het risico dat de hond inderdaad zijn behoeften zou doen in huis. En de hond toegang tot het hoofdeinde van het bed te verhinderen, kon dit patroon worden doorbroken. Wat bleek, de hond deed helemaal niets in huis en ging weer rustig verder slapen. Voor zowel de hond als de vrouw ontstond er een veel betere nachtrust en dat gaf beiden rust.

Prikkels

Daarnaast kunnen de overmaat aan prikkels van de hedendaagse maatschappij, zorgen voor een overdaad aan indrukken die verwerkt moeten worden door de dieren. In hoeverre je dier hier mee om kan gaan is sterk afhankelijk van het individu. De een is nu eenmaal wat gevoeliger voor invloeden van buitenaf dan de ander.

Ook nu geldt dat grenzen nodig zijn om je dier rust te geven. Een teveel aan prikkels kan jullie beider onrustig maken. Het natuurlijk laten afvloeien van deze prikkels gaat bij een paard heel goed via weidegang of iets als een paddock paradise. Bij honden zal veel eerder naar de persoonlijke leefomstandigheden gekeken moeten worden. Zij leven veel intensiever samen met mensen en hebben om die reden veel meer prikkels te verwerken.

Prikkels

Daarnaast kunnen de overmaat aan prikkels van de hedendaagse maatschappij, zorgen voor een overdaad aan indrukken die verwerkt moeten worden door de dieren. In hoeverre je dier hier mee om kan gaan is sterk afhankelijk van het individu. De een is nu eenmaal wat gevoeliger voor invloeden van buitenaf dan de ander. Ook nu geldt dat grenzen nodig zijn om je dier rust te geven. Een teveel aan prikkels kan jullie beider onrustig maken. Het natuurlijk laten afvloeien van deze prikkels gaat bij een paard heel goed via weidegang of iets als een paddock paradise. Bij honden zal veel eerder naar de persoonlijke leefomstandigheden gekeken moeten worden. Zij leven veel intensiever samen met mensen en hebben om die reden veel meer prikkels te verwerken.

Problemen in het gedrag van je dier betekent ook dat het misschien een alternatief nodig heeft voor de huidige situatie. Krijgt het wel voldoende beweging of afleiding? Of is de omgeving juist te druk voor jouw dier? Het hele plaatje is van belang om duidelijk een beeld te krijgen van de situatie.

Pleasen versus controle

Wat maakt dat we vaak zoveel moeite hebben met grenzen in het leven? Niet alleen naar onze huisdieren, alsook naar andere mensen toe. Grenzen aangeven is jezelf ook heel duidelijk afvragen wat jij wilt. Het kan zijn dat je zo gewend bent om te pleasen, jezelf weg te cijferen, dat je als een automatisch aangeleerd gedrag je dier zijn zin geeft als die ergens om vraagt. Dit kan echter dus veel problemen geven.

Het tegengestelde kan ook. Dat je je dier zoveel grenzen oplegt dat het beperkt wordt in het vervullen van zijn natuurlijke behoeften. Dit overmatig begrenzen ontstaat vaak als gevolg van het willen behouden van controle over de situatie en dus ook over je dier. Zowel het wegcijferen van jezelf als te starre grenzen zijn het gevolg van een gebrek aan zelfvertrouwen. Immers iemand met zelfvertrouwen heeft gezonde grenzen en kan de touwtjes wat laten vieren. Omdat het leven altijd wel weer een oplossing biedt mocht er wat misgaan. Uiteindelijk gaat het altijd weer om de balans in alles wat je doet.

Het is dus de kunst om een manier te vinden waarin beide partijen, mens en dier, worden voorzien in hun behoeften. Waardoor beiden zich goed voelen en een gezonde relatie met elkaar onderhouden.

Geniet van je dier!

Ilse van Veen
Paardenfluisteraar, healer &
natuurgeneeskundig therapeut
www.centrumequus.nl