Onlangs was ik zowel op Equiday als op Animal Event en wat me opviel is dat we tegenwoordig zoveel willen (of is het moeten?) DOEN met onze geliefde huisdieren. Of het nu een paard, een hond of zelfs een konijn is. Aan de ene kant natuurlijk positief dat we zoveel aandacht hebben voor de dieren. Aan de andere kant vraag ik me af waar het gewoon mogen zijn met de dieren is gebleven. Lekker genieten van een boswandeling met je hond of zittend in de wei naar je paard kijken.

Hoe we in deze tijden door het dagelijks leven rennen waarbij we van alles moeten en doen, zijn we gaan overbrengen op de omgang met onze huisdieren. Is het daar ook niet waar we nu juist zoveel kunnen leren van de dieren? We zijn continue bezig onze dieren iets te leren. Wat als we ons wat vaker afvragen wat we van de dieren kunnen leren?

Zijn

Zo zijn paarden kampioenen in het laten zien wanneer we niet congruent zijn met onszelf. Met andere woorden dat ons denken, voelen en doen niet op één lijn liggen. Bijvoorbeeld we denken en voelen nee, maar daarvoor uitkomen vinden we moeilijk (uit angst, een gevoel van onveiligheid) dus zeggen we ja. Op dat moment zijn we incongruent. Voor een paard is een incongruent persoon een signaal van onveiligheid, het voelt de angst achter het gedrag, dus reageert het instinctief op de situatie als onveilig. Paarden worden alleen vervolgens als lastig bestempeld, het paard doet namelijk niet wat we willen. Of misschien zelfs wel als gevaarlijk. Alleen omdat het een natuurlijke reactie uit op wat het ervaart.

zijn paard hond centrum equus

Als je eigen handelen in overeenstemming is met wat je wilt, voelt en denkt dan ontstaat er innerlijke rust. Een rust die misschien wel helemaal niet zoveel wil doen. Die een balans heeft van doen en rusten ofwel gewoon mogen zijn en van daaruit handelen. Juist paarden hebben het vermogen om deze van nature aanwezige staat van zijn in ons zelf aan te raken. Dat is een groot geschenk dat zij ons bieden.

zijn paard hond centrum equus

Trouw

Honden daarentegen zijn heel erg goed in vrolijk zijn en trouw. Er is niet voor niets de uitspraak ‘zo trouw als een hond’. Iedere keer weer die blijdschap als je even weg bent geweest. Of het nu een halve dag is of slechts vijf minuten. Ze zijn altijd blij om je te zien. Ook al krijgen ze in sommige gevallen regelmatig correcties, of straf of hebben ze de hele dag alleen moeten zitten. Ze nemen het je niet kwalijk. Ze reageren in het moment, naar het hier en nu. Daarmee vervullen ze een soort van onvoorwaardelijke vriendschap.

Met al dat doen op de evenementen, het moeten presteren, angst voor wat een ander van het gedrag van jouw dier vindt, mogen we in de huidige tijd ook naar een andere kant van onze huisdieren leren kijken. Namelijk wat kunnen wij van hun leren? Het vraagt van ons mensen een stukje nederigheid, dat wij het niet beter weten dan de dieren. Het vraagt om moed, om jezelf onder de loep te nemen. In hoeverre beïnvloedt jij het gedrag van je dier? Welke onbewuste overtuigingen, verwachtingen van jezelf leg je neer bij je dier? Veel draait tegenwoordig om presteren, ook met onze huisdieren. Waarom willen we ons zo graag bewijzen? Doen we dat omdat we het daadwerkelijk willen of proberen we daarmee onszelf het gevoel te geven dat we iets waard zijn?

Alles is altijd in ontwikkeling, de vraag is alleen welke kant wil je op.
Wat wil jij de komende tijd leren met je huisdier?

Geniet van je dier!

Ilse van Veen
Dierenfluisteraar, healer &
natuurgeneeskundig therapeut
www.centrumequus.nl