Schrijf je in voor de nieuwsbrief van mij en de paarden

Aanmelden

Volg mij en de paarden

Twee paarden vertellen

Schrijf je in voor de nieuwsbrief van mij en de paarden

Aanmelden

Volg mij en de paarden

Een consult van een oudere ruin met de vraag of hij nog levensvreugde heeft en eventueel te ondersteunen is. Hij is namelijk mager en de laatste winter moeizaam doorgekomen met veel pijn rechtsachter. Bij aankomst blijkt dat het eigenlijk gaat om de beslissing of het tijd is om de ruin in te laten slapen. De vrouw wil namelijk niet dat hij pijn lijdt. Alleen ze twijfelt enorm aan haar eigen beoordelingsvermogen, omdat ze er emotioneel zo dicht op staat. Een maand geleden is de dierenarts er al bij geweest, die aangaf dat het nog wel ging. Extra voeren was het advies, wat een beetje heeft geholpen.

De ruin staat samen met een, nog onbereden, jonge merrie welke vol levenslust is. Opvallend is dat bij aankomst vooral de merrie het contact met ons opzoekt, terwijl de ruin in eerste instantie niet geïnteresseerd lijkt en hooi blijft eten. Het is duidelijk dat de merrie in dit verhaal ook iets te vertellen heeft. Uiteindelijk komt de ruin er toch bijstaan. Als ik hem na het vraaggesprek fysiek wil gaan onderzoeken, zorgt de merrie er vervolgens voor dat zij alle ruimte neemt en jaagt hem weg. Waarop hij een stuk verderop gaat staan. Om toch eerst ruimte aan het verhaal van de ruin te geven en zijn fysieke toestand nader te bepalen, halen we de ruin erbij en zetten de merrie even achter het draadje.

Het verhaal van de ruin heeft een sterke relatie met de vorig jaar overleden moeder van de vrouw. Deze relatie is van jongs af aan gevuld geweest met schuldgevoel richting haar moeder. Ook rondom het overlijdensproces zit een hoop schuldgevoel. De vrouw heeft veel verdriet. Nu wil de vrouw niet dat de ruin lijdt, alleen ze durft de beslissing niet te nemen, bang dat de ruin het anders ervaart dan zij.

De ruin is qua gezondheid drie jaar geleden achteruitgegaan, vanaf dat moment werd hij mager in de winter. Terwijl hij na de winter weer opknapte op het verse gras, heeft dat dit jaar echter lang geduurd en nog steeds is de ruin erg mager. Nadat de vliegendeken af is gegaan, blijkt er weinig vlees op de botten zitten. Daarbij is te zien dat de ruin pijn heeft, zijn been rechtsachter probeert hij continue te ontlasten. Voetjes geven gaat niet meer, want dan zal hij zijn evenwicht verliezen. Ook onder de anus zit er iets scheef en een uitstulping. Drie jaar geleden blijkt ook het moment geweest te zijn dat een andere merrie is overleden als gevolg van een samenloop van omstandigheden. Dit ervaart de vrouw als haar schuld. Wederom het enorme schuldgevoel en verdriet.

Dan wordt de jonge merrie opeens erg onrustig aan de andere kant van het draad, gaat heen en weer dralen. Ik besluit haar er weer bij te laten. Ze neemt net als daarvoor haar plek weer in bij mij en de ruin gaat een stuk verderop staan. De vrouw geeft aan dat de merrie symbool staat voor nieuw leven voor haar. En dat blijkt dus nu precies te zijn wat de merrie keer op keer laat zien met haar gedrag om bijna in me te komen staan. Het is tijd om afscheid te nemen van zowel de ruin als het oude deel van haar leven waar hij symbool voor staat. Het schuldgevoel om voor zichzelf te zorgen en te kiezen. Daarmee komt er ruimte voor nieuwe avonturen met de merrie, die werkelijk staat te popelen om aan de slag te gaan. Net als de vrouw enorm veel zin heeft in dat avontuur. Waar de ruin altijd heel braaf en meewerkend is, laat de merrie duidelijke taal zien. Een volledig nieuwe uitdaging voor de vrouw. Daarbij is het belangrijk dat de vrouw vooral gaat vertrouwen op haar eigen beoordelingsvermogen, want daar is helemaal niets mis mee. De ruin hoeft niet te lijden. Blijkbaar zijn beiden nu echt klaar om afscheid te nemen. Ook al zal het afscheid van de ruin een intens verdrietig moment zijn, de vrouw is opgelucht.

Beide paarden staan aan het einde van het consult weer bij ons. Hoewel het consult in eerste instantie bedoeld was voor de ruin, hebben de paarden samen een mooi verhaal laten zien in relatie tot de vrouw. Als alles is gezegd en gedaan, bedank ik de paarden en neem afscheid van ze. Terwijl de ruin dankbaar afscheid neemt, toont de merrie grappig genoeg voor het eerst totaal geen interesse meer in mij. Ook nu laat ze weer duidelijke taal zien.

Deel dit: